Dzieła sztuki w kategorii Obrazy do hotelu

„Composition 17” (2024) Romana Gossa to abstrakcyjny obraz olejny na płótnie, zbudowany z poziomych i pionowych bloków koloru. Ciepła, ziemista paleta brązów, beżów, żółci, bieli i jasnej zieleni oraz bogata faktura tworzą wrażenie głębi, światła i wyrafinowanej struktury.

„Vox” (2024) Romana Gossa to obraz olejny na płótnie, w którym ciepłe czerwienie i brązy kontrastują z chłodnymi, jasnozielonymi plamami barwnymi. Geometryczna kompozycja i bogata faktura tworzą wrażenie dynamicznej walki światła i cienia.

„Miracle” (2024) Romana Gossa to olejny obraz na płótnie, w którym artysta tworzy półabstrakcyjny krajobraz w zgeometryzowanych formach i stonowanych błękitach. Wielowarstwowo nakładane kolory i bogata faktura budują spokojną, niemal medytacyjną przestrzeń światła i cienia.

„Lux 7707” (2023) Rafała Wieczorka to ręcznie malowany, abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux. Dominujące odcienie szarej platyny tworzą minimalistyczne studium światła, idealne do nowoczesnego salonu, biura lub eleganckiego gabinetu.

„Lux 8813” (2018) Rafała Wieczorka to ręcznie malowany, abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux. Dominujące żółto-złote odcienie tworzą studium światła, idealne jako nowoczesny obraz do salonu, biura lub eleganckiego gabinetu.

„Lux 0171” (2017) Rafała Wieczorka to abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux, poświęcony tematowi światła. Minimalistyczna kompozycja w żółtych odcieniach idealnie dopełni nowoczesne wnętrza salonu, biura lub gabinetu.

„Koncert Organowy” (2022) Rafała Labijaka to olej na reliefowym podkładzie (płyta HDF), 100 × 100 cm. Struktura warstw buduje spektakl światła i cienia – jak tytułowy koncert organowy. Praca była wystawiana i reprodukowana w katalogu „Sztuka kochania…”.

„Prośba o księżyc” (2023) – monotypia Rafała Labijaka, olej na tekturze, 57 × 76 cm. Emocjonalny szkic – zapis chwili, który artysta wykorzystuje jako bazę do późniejszych obrazów; reprodukowana w katalogu „Sztuka kochania…”.

Grafika „Fatum” (1999) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta (monochromatyczna), 50 × 50 cm (kwadrat). Centralna postać nagiej kobiety wpisana w surrealny pejzaż pełen fantastycznych stworzeń i roślin; motyw słońca i kręgu sugeruje cykliczność życia i nieuchronność losu.

Grafika „Siedem Moich Żeber” (2011) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta (monochromatyczna), 50 × 50 cm (kwadrat). Centralna postać mężczyzny na tronie wśród mitycznych stworzeń (ptaki, ryby) i roślin; kompozycja o układzie gwiazdy, gęsty światłocień, symboliczny oniryzm.

Grafika „Dziki Łyk Pierwotnej Herbaty” (2014) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta i akwatinta na płycie miedzianej, 94 × 67 cm (poziom). Nad przestrzenią unoszą się grzyby – część z architektonicznymi detalami (pagoda) – pomiędzy którymi przemieszczają się dzikie psy/wilki; gęsty światłocień, surrealna symbolika.

Grafika „Meteorologia Przypadkowych Halucynacji” (2002) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta i akwatinta na płycie miedzianej, odbitka na papierze bawełnianym Zurkal, 94 × 67 cm (poziom). Realistyczna ciężarówka pod sklepieniem lewitujących grzybów; precyzyjna kreska, głęboki światłocień i wielowarstwowa symbolika.