Dzieła sztuki w kategorii Dzieła Sztuki

„Lady Atom” (2022) Rolanda Kościółka to szkliwiona rzeźba ceramiczna z limitowanego cyklu Lady. Każda rzeźba powstaje w nakładzie do 30 egzemplarzy i ma unikatowy motyw kolorystyczny, przedstawiający kobietę w długiej sukni w futurystycznym, biotechnologicznym świecie.

„Lady Atom” (2022) Rolanda Kościółka to szkliwiona rzeźba ceramiczna z limitowanego cyklu Lady. Każda praca powstaje w nakładzie do 30 sztuk, z unikatowym motywem kolorystycznym, przedstawiającym kobietę w długiej sukni w futurystycznym, biotechnologicznym świecie.

„Lux 7707” (2023) Rafała Wieczorka to ręcznie malowany, abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux. Dominujące odcienie szarej platyny tworzą minimalistyczne studium światła, idealne do nowoczesnego salonu, biura lub eleganckiego gabinetu.

„Lux 8813” (2018) Rafała Wieczorka to ręcznie malowany, abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux. Dominujące żółto-złote odcienie tworzą studium światła, idealne jako nowoczesny obraz do salonu, biura lub eleganckiego gabinetu.

„Lux 0171” (2017) Rafała Wieczorka to abstrakcyjny obraz akrylowy na płótnie z cyklu Lux, poświęcony tematowi światła. Minimalistyczna kompozycja w żółtych odcieniach idealnie dopełni nowoczesne wnętrza salonu, biura lub gabinetu.

„Koncert Organowy” (2022) Rafała Labijaka to olej na reliefowym podkładzie (płyta HDF), 100 × 100 cm. Struktura warstw buduje spektakl światła i cienia – jak tytułowy koncert organowy. Praca była wystawiana i reprodukowana w katalogu „Sztuka kochania…”.

„Prośba o księżyc” (2023) – monotypia Rafała Labijaka, olej na tekturze, 57 × 76 cm. Emocjonalny szkic – zapis chwili, który artysta wykorzystuje jako bazę do późniejszych obrazów; reprodukowana w katalogu „Sztuka kochania…”.

Grafika „Fatum” (1999) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta (monochromatyczna), 50 × 50 cm (kwadrat). Centralna postać nagiej kobiety wpisana w surrealny pejzaż pełen fantastycznych stworzeń i roślin; motyw słońca i kręgu sugeruje cykliczność życia i nieuchronność losu.

Grafika „Siedem Moich Żeber” (2011) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta (monochromatyczna), 50 × 50 cm (kwadrat). Centralna postać mężczyzny na tronie wśród mitycznych stworzeń (ptaki, ryby) i roślin; kompozycja o układzie gwiazdy, gęsty światłocień, symboliczny oniryzm.

Grafika „Dziki Łyk Pierwotnej Herbaty” (2014) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta i akwatinta na płycie miedzianej, 94 × 67 cm (poziom). Nad przestrzenią unoszą się grzyby – część z architektonicznymi detalami (pagoda) – pomiędzy którymi przemieszczają się dzikie psy/wilki; gęsty światłocień, surrealna symbolika.

Grafika „Meteorologia Przypadkowych Halucynacji” (2002) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta i akwatinta na płycie miedzianej, odbitka na papierze bawełnianym Zurkal, 94 × 67 cm (poziom). Realistyczna ciężarówka pod sklepieniem lewitujących grzybów; precyzyjna kreska, głęboki światłocień i wielowarstwowa symbolika.

Grafika „Statyka Głębin” (2004) autorstwa Przemysława Tyszkiewicza. Akwaforta i akwatinta na płycie miedzianej, odbitka na papierze bawełnianym Zurkal, 94 × 67 cm (poziom). Na ciemnym tle sofa i unoszący się nad nią koliber; po prawej skrętne wieże/kolumny. Mistrzowski światłocień, realizm detalu i oniryczna symbolika.